دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی 0196-1026 52 0 2001 06 22 - نقد وبررسی تبصره2 ماده 515 قانون آئین دادرسی مدنی (عدم النفع) 12604 FA دکتر روشنعلی شکاری Journal Article 1970 01 01 According to the second note of the new code of civil procedure, the compensation for the loss of orospective benefits shall not be awarded, although this note is absolute but it must be stipulated because, if a person seizes a property unlawfully, he will be liable for all of damages, including prospective benefits and fruits. In any case, as Iresearched, the claim of compensation for the loss of these speculation benefits shall be available though it isn't caused by unsurpation as stated by Islamic rule la-zarar (no damege and no loss in Islam). در تبصرة 2 ماده515 قانون آئین دادرسی مدنی آمده است: « ضررو زیان ناشی از عدم النفع قابل مطالبه نیست». اما باید اطلاق این تبصره را مقید کنیم زیرا جمع بین این تبصره و مواد دیگر مذکور در قانون مدنی اقتضاء می کند که بگوییم اگر عدم النفع به واسطه غصب باشد غاصب علاوه بر عین ضامن منافع اعم از مستوفات و غیر مستوفات نیز می باشد چنانکه اکثر فقها عقیده دارند اما اگر عدم النفع به واسطه غصب نباشد بلکه به جهت منع مالک از استیفاء منافع مالش باشد مثلاً بی آنکه خانة کسی را غصب کند مانع شود که مالک در خانة خود سکنی گزیند و یا مانع شود که کاسب در محل کسبش حاضر شود تا به کسب و کار بپردازد؛ طبق این تبصره ضرر و زیان ناشی از عدم النفع قابل مطالبه نیست؛ ما در این مقاله تحقیق کرده ایم که عدم النفع خود از مصادیق ضرراست نه آنکه سبب و منشأ ضرر باشد؛ پس طبق قاعدة «لا ضرر» باید جبران و تدارک شود: اگر پنداشته شود که مفاد قاعدة لا ضررنفی احکامی است که از قبل آنها مردم متضرر می شوند نه وضع احکامی که از عدم و فقدان آنها ضرر حاصل می آید: کوشیده ایم که به این توهم پاسخ قانع کننده ای داده شود. https://jflps.ut.ac.ir/article_12604_69385274ec44368dfebb5db8f4c4d242.pdf